Jubileusz MPiP – wydanie grudniowe z numerem 150

Oto jak mówi o tym Urszula Krzyżanowska-Łagowska, prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych I kadencji: „MPiP realizuje założenia, jakie legły u jego podstaw. Jest profesjonalnym czasopismem skupionym na wiedzy i praktyce zawodowej. Cieszy mnie harmonia między rozwojem zawodu i czasopisma. Jako wykładowca wiem, że środowisko uczelniane bardzo z niego korzysta. Sama też wykorzystuję miesięcznik w dydaktyce. Wiele można się dowiedzieć z gazety i jest to obraz wierny, bo przedstawiony przez samych zainteresowanych. To, co tu czytacie, to przede wszystkim wyraz profesjonalizmu polskich pielęgniarek i położnych”.

Grażyna Wójcik, pełnomocnik dziekana Wydziału Nauki o Zdrowiu WUM ds. kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych wtóruje prezes Krzyżanowskiej-Łagowskiej: „MPiP jest sprawdzonym i niekwestionowanym partnerem rozwoju pielęgniarstwa w Polsce, w którym mogliśmy przez cały ten czas, w 150 wydaniach, jak w kalejdoskopie obserwować procesy i zjawiska, o których mówiłam w wywiadzie do numeru 1,.udzielonym w gabinecie Naczelnej Pielęgniarki Kraju w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej w listopadzie 1995 r.”

Natomiast Jolanta Czerniak z Fundacji Rozwoju Pielęgniarstwa Polskiego mówi tak: „Pielęgniarki i położne, które znają i czytają to pismo, mają coś w rodzaju własnego symbolicznego języka, tworzą szczególną wspólnotę. Życzyłabym sobie, aby charakter i zawartość „Magazynu” zależały od nas wszystkich i żebyśmy umieli korzystać odpowiednio z tego medium”.

Wracając zaś do głównego tematu wydania, położnictwa, oddajmy głos Leokadii Jędrzejewskiej, konsultantowi krajowemu w dziedzinie pielęgniarstwa ginekologicznego i położniczego. „Udało się ostatecznie uzgodnić wspólny tekst projektu Standardu opieki okołoporodowej, który po konsultacjach społecznych będzie wprowadzony do realizacji.

Standard wskazuje, że celem opieki medycznej w trakcie porodu fizjologicznego jest osiągnięcie dobrego stanu zdrowia matki i dziecka przy możliwie najniższym poziomie interwencji, z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa. Podejście takie spowoduje, że ingerencja w naturalny proces porodu będzie musiała się wiązać z uzasadnioną przesłanką.

Stawia to przed położnymi nowe możliwości – i nowe wyzwania. Samodzielność wydaje się być w zasięgu ręki. Mamy szanse wygrać batalię o „zaistnienie na rynku usług położniczych” i móc świadczyć usługi na równi z lekarzami.

Lawinowo wzrasta liczba osób, które uzyskały w ostatnich latach tytuł licencjata i magistra położnictwa oraz ukończyły specjalizacje zawodowe i kursy. To dobrze, bo żeby osiągnąć sukces, położne nie mogą zapominać, że u podstawy samodzielności musi leżeć nawyk samokształcenia, duża wiedza teoretyczna i praktyczna, aktywna i świadoma postawa zawodowa i etyczna”.

W numerze o niezależnych położnych, profilaktyce MRSA na oddziałach położniczo-noworodkowych, powikłaniach porodu – i wiele innych tematów w ujęciu praktycznym i teoretycznym, z różnych dziedzin.

Zapraszamy Państwa do lektury oraz współpracy z redakcją.