Lepsza śmierć

W artykule „A better death” Jacqui Furneaux opisuje swoje doświadczenia z pracy w hospicjum domowym w Nowej Zelandii.

„Podróżując po Nowej Zelandii natknęłam się na ogłoszenie o pracy dla pielęgniarek, opiekującymi się chorymi w ich domach. Zgłosiłam się i zostałam przyjęta. Obawiałam się, czy sobie poradzę.

Miałam bardzo niewielkie doświadczenie sprzed lat, do tego nigdy nie pracowałam poza Wielką Brytanią.

Nieświadomie poszukiwałam różnic i podobieństw w opiece paliatywnej pomiędzy pracą w Nowej Zelandii, a „End of Life Care Strategy” (strategia opieki u kresu życia) Departamentu Zdrowia, w Wielkiej Brytanii.

Na każdej zmianie sześć pielęgniarek opiekowało się trzydziestoma pacjentami.

Kiedy nowy pacjent był zgłaszany do nas, jedna ze starszych pielęgniarek odwiedzała go, wyjaśniając rolę hospicjum i ustalając plan opieki (który był podobny do „End of Life Care Strategy”).”

Co tydzień organizowana była popołudniowa herbata dla pacjentów i ich opiekunów. Dawało to szansę na wzajemne poznawanie się pacjentów, a opiekunom chwilę odpoczynku.

Hospicjum zorganizowane było tak, że część pieniędzy pochodziła z funduszy rządowych, pozostała część ze zbiórek charytatywnych.

Wolontariusze odbierali telefony, piekli ciasta, obsługiwali samochód dostawczy, odwiedzali rodziny po stracie najbliższych.

Pielęgniarki były miłe, bez przesadnej nadwrażliwości i nadskakiwania, profesjonalne, zaangażowane w opiekę i zapewnienie pacjentom komfortu i dobrych warunków.

„W kulturze maoryskiej tradycyjnie zostawia się ciało zmarłego w domu, gdzie gromadzi się rodzina czuwając do pogrzebu.

Byłam naprawdę oczarowana, widząc całe rodziny zgromadzone wokół zmarłego i zachowujące się, jakby spał...

Rozważając różnice i podobieństwa naszych kultur tradycje i zachowania w kulturze mieszkańców Nowej Zelandii stwarzają dla umierającego bardziej komfortowe warunki.”
 

Tradycje maoryskie dotyczące śmierci:
-Ciało jest przygotowywane, włosy nacierane olejkiem i dekorowane piórami. Ciało jest perfumowane.
-Trumna jest pozostawiona otwarta dla zgromadzonej wokół rodziny i bliskich, zwykle w lokalnym domu spotkań, zmarły nigdy nie jest pozostawiony sam.
-Przemówienia w czasie pogrzebu są skierowane bezpośrednio do zmarłego. Żal jest okazywany jawnie przez płacz i zawodzenia.
-Maorysi wierzą, że dusza zmarłego dołącza do dusz zmarłych przodków.

Opracowanie na podstawie Nursing Standard 6 May 2009 Vol 23 No 35

Katarzyna Trzpiel, Belfast