Pięć rzeczy, których żałujemy w obliczu śmierci

Asutralijska pielęgniarka pracująca przez lata z umierającymi pacjentami najpierw na swoim blogu, później w książce opisała rzeczy, sytuacje, których w obliczu śmierci najczęściej żałowali jej pacjenci.

Na pierwszym miejscu pacjenci wymieniali żal, że nie żyli "po swojemu", ale spełniając oczekiwania innych. Dopiero umierając zdajemy sobie sprawę, z jak wielu rzeczy, marzeń rezygnujemy.

Dalej, szczególnie przez mężczyzn, ale kobiety również wymieniana jest praca. Za wiele godzin spędzonych z dala od bliskich, bycie nieobecnym, gdy dorastały dzieci, zbyt mało czasu spędzanego z żoną/mężem, partnerką/partnerem.

Nie wyrażamy tego, co czujemy- całe życie ze względu na innych, w imię dobrych relacji robimy dobrą minę do złej gry, ukrywamy prawdziwe uczucia i emocje. Odbija się to na naszym zdrowiu, jest przyczyną chorób i złego samopoczucia.

Gdybym mógł cofnąć czas podtrzymywałbym kontakty z przyjaciółmi - dopiero odchodząc z tego świata dostrzegamy, że nie mieliśmy czasu dla starych, dobrych przyjaciół. Wielu pacjentów chciało to nadrobić w ostatnich chwilach.

Bycie szczęśliwym jest naszym wyborem, wielu pacjentów zdawało sobie z tego sprawę zbyt późno "gdybym mógł pozwolić sobie w  moim życiu na bycie szczęśliwym..."

Więcej w książce Bronnie Ware australijskiej pielęgniarki opieki paliatywnej, "The Top Five Regrets of the Dying: A Life Transformed by the Dearly Departing", która- mam nadzieję ukaże się w Polsce..., ale zanim dotrzemy do książki może warto już teraz podumać nad życiem, czy jesteśmy szczęśliwi, spędzamy czas z rodziną i bliskimi, czy może poświęcamy się bez reszty pracy, czy spełniamy nasze marzenia, ot choćby te małe? czy może zostawiamy wszystko na kiedyś?