Pismo Pani Doroty Kilańskiej Prezes PTP do MZ w sprawie Pielęgniarek Rodzinnych

Warszawa, 14.11. 2011 r.

PTP ZG/ 430 /2011

Minister Zdrowia

Bartosz Arłukowicz

Szanowny Panie Ministrze!

Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie, jako organizacja będąca głosem polskich pielęgniarek w Europie i na świecie wyraża zdecydowany sprzeciw przeciwko wprowadzeniu rozwiązania mającego na celu ograniczenie dostępu do usług pielęgniarskich poprzez wybór na jednej liście pielęgniarki, lekarza i położnej.

Nie do pomyślenia jest fakt, aby w zespole, który podejmuje decyzje o autonomicznym zawodzie, jakim jest zawód pielęgniarki nie było przedstawicieli tej ważnej dla systemu opieki zdrowotnej profesji.

Profesji, której rola została podkreślona podczas pierwszej Konferencji WHO dotyczącej pielęgniarstwa we Wiedniu 1988 r., przez Dyrektora Regionalnego WHO. Dr Jo Eirik Asvall powiedział, że „Rolą pielęgniarki/pielęgniarza nie ma być służenie innej profesji, ale informowanie, wspieranie oraz opieka nad pacjentem i społecznością”.

Deklaracja Monachijska, przyjęta w 2000 r. przez WHO, zobowiązuje wprowadzenie nowej roli dla pielęgniarki – Pielęgniarki ZdrowiaRodziny, z której rząd polski się nie wywiązał jak również z promowania tej roli pielęgniarki w systemie, czy też stworzenia warunków do zatrzymania pielęgniarek w systemie.

Proszę zwrócić uwagę, że średnia wieku 1/3 pielęgniarek w Polsce wynosi 47 lat i brak wyraźnej strategii, decydowaniu o zawodzie przez nie znających się na tej profesji, nie sprzyja wizerunkowi zawodu, jako tego, w którym można budować swoją przyszłość i rozwijać się jak w innych zawodach.

Działania tego rodzaju są wbrew założeniom Komisji Europejskiej promującej małą przedsiębiorczość, jako „koło napędowe” dla rozwoju gospodarki. Pielęgniarki POZ poprzez swoje działania i udział w leczeniu, a także przede wszystkim dzięki niezależnej funkcji promowania zdrowia mają zdecydowany wpływ na realizację tak Milenijnych Celów Rozwoju jak i strategii dla zdrowia oraz przywracanie zdrowia konsumentów. Przyczyniają się tym samym do ich powrotu do pracy, a także wzrostu PKB.

Od lat sprawdza się inwestowanie w opiekę podstawową najbliżej miejsca zamieszkania i tę funkcję mogą najlepiej wykonywać pielęgniarki POZ, a przyszłości może Pielęgniarki Zdrowia Rodziny.

Podkreślane jest to w wielu dokumentach międzynarodowych, które są ignorowane przez rząd. Carol Bellamy, były dyrektor wykonawczy, UNICEF podkreślał w swoim wystąpieniu, że „pielęgniarki, znając potrzeby dzieci i rodzin w domu, miejscu pracy i zabawy, jednocześnie służą pomocą w kontaktowaniu osób, rodzin i społeczności lokalnych z opieką zdrowotną. Funkcje te powodują, że pielęgniarki są kluczową grupą zawodową dla służby zdrowia ... „

Pielęgniarki są główną grupą personelu zdrowotnego sprawującą Podstawową Opiekę Zdrowotną na wszystkich szczeblach, dbającą o zachowanie kontaktów między pacjentami indywidualnymi, rodzinami i środowiskami lokalnymi a całym systemem opieki zdrowotnej. Współpracując z innymi sektorami, pozostałymi członkami zespołów terapeutycznych oraz wewnątrz własnej grupy zawodowej, szukają nowych sposobów leczenia, opieki, zapobiegania chorobom i niepełnosprawnościom.

Pracują na rzecz poprawy dostępności opieki zdrowotnej oraz poprawy jakości opieki i jej wyników i dlatego nie można pomijac tej grupy zawodowej i ignorować jej obecności w systemie, niszcząc osiągnięć. Njwyższy czas, aby po ponad 30 latach od przyjęcia Deklracji z Ałma –Aty realizować jej założenia i koncentrować się na utrzymaniu zdrowia, a nie tylko na jego naprawie i tutaj znaczącą rolę mogą odegrać pielęgniarki.

Jeszcze raz wzywamy do podjęcia jak najszybszych kroków w celu stworzenia stretegii dla pielęgniarstwa jako ważnego elementu strategii dla zdrowia tak jak to ma miejsce w krajach UE, do której z dumą przynależymy.

z poważaniem

Dorota Kilańska

(-) Prezes ZG

Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego