Śmierć na wizji

Na jednym z kanałów telewizyjnych w Wielkiej Brytanii pokazano na żywo wykonanie eutanazji.

Craig Ewert, nieuleczalnie chory, postanowił zakończyć swe życie w jednej ze szwajcarskich klinik, jego życzeniem było również, aby w tym samym czasie na żywo jego śmierć była transmitowana w telewizji.

Temat eutanazji od dawna wywołuje emocje i gorące dyskusje. Czy możemy pomagać chcącym umrzeć?

Jak daleko możemy się posunąć w naszym dążeniu do bycia Bogiem, dawcą i biorcą życia i śmierci?

W opinii czytelników "Nursing Standard" śmierć jako nieodłączna część życia jest cały czas pewnym tematem tabu, szczególnie w kulturze zachodnich, "wysoko rozwiniętych" krajów.

Czy to jednak powód, aby pokazywać ją na żywo? Na ile śmierć konkretnej osoby może budzić zainteresowanie publiczne, a na ile powinna być przeżyciem osobistym tej osoby?

Jak pokazanie tego konkretnego zdarzenia ma się do wszędzie obecnej przemocy i śmierci pokazywanej przez 24 godziny na dobę w telewizji?

I znowu, jak w każdym przypadku, kiedy poruszamy problemy natury moralnej, każdy z nas ma swoją odpowiedź na te pytania.

Katarzyna Trzpiel, Belfast