6/2010 |
|
|
Spis treści:Wydarzenia
Czy Polska kocha swoje dzieci?
Kształtowanie obsad pielęgniarskich Opinia prawna Pierwszy na Podhalu z certyfikatami Kto nas reprezentuje przed sądem? Projekt informacyjny dla pacjentów – ulotka nr 14 Nowe w Ostrołęce Kształcenie
Kurs pielęgniarstwa reumatologicznego w Brnie
Program ramowy kursu specjalistycznego Porozumiewanie się w pielęgniarstwie Praktyka
Co nam grozi w pracy? Hemodializa na oddziale intensywnej terapii Badania ultrasonograficzne Pacjentka z owrzodzeniami kończyn dolnych Finał konkursu „Pielęgniarka Roku 2009” Pielęgniarka pediatryczna
Nagrodą jest szczęśliwe dziecko Położnictwo Poprawa jakości porodu i opieki poporodowej Wiedzieć więcej Sztuczny staw biodrowy |
||
Szczególnie polecamy:Czeskie pielęgniarki odbywają szeroko rozumiane kształcenie podyplomowe w innych krajach Unii Europejskiej, co kapitalnie wzbogaca ich warsztat pracy o nowe umiejętności. Ale co najważniejsze – te nowe umiejętności przenoszone są do praktyki czeskiej ochrony zdrowia i przez to wpływają na rozwój pielęgniarstwa w ogóle. Jest regułą, że wyszkolone za granicą pielęgniarki po powrocie do kraju uczą swoje koleżanki nowo poznanych technik. Zaczynam dostrzegać głębsze różnice w systemach kształcenia podyplomowego w Czechach i w Polsce. /Kurs pielęgniarstwa reumatologicznego w Brnie/ Jednym z celów jednostek medycznych jest dostarczenie bezpiecznej opieki pacjentom. Równie ważne jest jednak zapewnienie bezpiecznych warunków pracy personelowi. Musimy mieć świadomość, że istnieje ryzyko przeniesienia zakażenia z chorego lub jego bezpośredniego otoczenia na osoby wykonujące czynności zawodowe. Miejscem największego stężenia drobnoustrojów jest łóżko, stolik, szafka pacjenta, a także aparatura medyczna i sprzęty używane przy pacjencie. Praca z pacjentem nie musi zagrażać personelowi. Wystarczy wiedza i przestrzeganie podstawowych zasad. /Co nam grozi w pracy/
Z pielęgniarkami mali pacjenci i ich rodzice stykają się najczęściej. Wymagają od nich profesjonalizmu, troski, zapewnienia im bezpieczeństwa i poszanowania ich praw. Dziecko – istota w ciągłym rozwoju, pozbawiona skutecznych metod radzenia sobie ze stresem, powinno być szczególnie chronione. Dlatego trzeba się zastanowić, co można jeszcze zrobić, aby życie szpitalne nie osłabiało psychiki dziecka. Warto szukać nowych metod postępowania, żeby mały pacjent lepiej radził sobie z rozstaniem z rodzicami i był gotowy do zaakceptowania choroby w swoim życiu. /Nagrodą jest szczęśliwe dziecko/
Magazyn Pielęgniarki i Położnej, Index Copernicus - ICV = 2,30
|
||
