Relacja z XX Konferencji FRPP „Zarządzanie personelem a jakość w pielęgniarstwie

W dniu 30 września 2011 roku odbyła się w Warszawie XX Ogólnopolska Konferencja dla Pielęgniarek Zarządzanie personelem a jakość w pielęgniarstwie. Organizatorami były Fundacja Rozwoju Pielęgniarstwa Polskiego FRPP oraz Instytut Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka.
 

Na konferencję przybyło prawie 150 uczestników, a gościli m.in.: Elżbieta Buczkowska – prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, Dorota Kilańska – prezes Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego oraz Jolanta Skolimowska z Departamentu Pielęgniarek i Położnych w Ministerstwie Zdrowia. Konferencję otworzyła sekretarz Fundacji Rozwoju Pielęgniarstwa Polskiego – Jolanta Czerniak.

Fundacja organizując konferencję po raz kolejny wyszła naprzeciw rosnącemu zapotrzebowaniu środowiska na szkolenia, wymianę wiedzy i doświadczenia. Ponadto uczestnicy konferencji potwierdzili, że są gotowi do dostosowania się do zmian w systemie opieki zdrowotnej. Konferencja została podzielona na trzy sesje tematyczne: „Zarządzanie przez jakość w pielęgniarstwie”, „Wizerunek medialny pielęgniarstwa” oraz „Zarządzanie zasobami ludzkimi w pielęgniarstwie”. Sesjom przewodniczyli: mgr Bożena Kosińska, mgr Maciej Krajewski i mgr Jolanta Czerniak.

Pierwszy wykład „Jakość w ochronie zdrowia – mechanizmy zewnętrznej oceny” zaprezentowała Bożena Trzuskowska – pielęgniarka, mgr pedagogiki. Podczas wykładu prelegentka omówiła dwa mechanizmy zewnętrznej oceny, tj. akredytację i system certyfikacji za zgodność norm ISO oraz ich znaczenie w pracy pielęgniarek.

Kolejną prezentację „Przekształcenia w systemie opieki zdrowotnej w myśl przepisów ustawy o działalności leczniczej” przedstawił Michał Waszkiewicz, prawnik i legislator. W swoim wystąpieniu zaczął od genezy i celu regulacji. Wskazał zmiany, jakie zaszły po wprowadzeniu ustawy, zarówno korzystne dla personelu medycznego jak i nowe regulacje, wymagające naniesienia szeregu poprawek w prowadzeniu działalności.Podkreślił również znaczenie poprawności w prowadzeniu dokumentacji medycznej jako rzeczy niesłychanie istotnej.
 

Monika Lipiec – mgr pielęgniarstwa, Pełnomocnik Dyrektora ds. Zintegrowanego Systemu Zarządzania IPCZD przedstawiła badania jakości opieki pielęgniarskiej w oddziałach pediatrycznych na podstawie arkusza BOHIPSZO jako element zarządzania.
 

Na temat „Obsady pielęgniarskiej wg Międzynarodowej Rady Pielęgniarek. Pomiar obciążenia pracą – wizja a rzeczywistość” mówiła Dorota Kilańska. W swoim wystąpieniu podkreśliła, że w dobie braków kadrowych i starzenia się pracowników należy mniej uwagi zwracać na pomiar pracy, a więcej na inwestowanie w kapitał ludzki, nabór pracowników i zatrzymanie tych najlepszych.

W swoim wystąpieniu przedstawiła zgromadzonym średni wiek pielęgniarek na świecie (wg ICN 2009), pokazując problem starzenia się kadry w Polsce i na świecie. Opierając się również na własnych doświadczeniach nakreśliła przejrzyście konflikt pomiędzy pielęgniarkami z długim stażem pracy i dopiero co rozpoczynającymi pracę zawodową. Prezes podkreśliła szczególną wartość, jaką można czerpać z wymiany pokoleniowej zamiast konfliktów.
 

Kolejna sesja rozpoczęła się od wystąpienia dr n. med. Danuty Kuneckiej z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie zagadnieniem „Lojalność a wizerunek pielęgniarki”. W oparciu o kilkuletnie obserwacje różnorodnych grup pielęgniarskich, zachodzących w nich zmian organizacyjnych i mentalnych doszła do mało optymistycznego wniosku, że „lojalność w grupie pielęgniarek/pielęgniarzy, to zjawisko dość rzadko spotykane i nader często oscylujące w ramach tradycyjnego modelu lojalności czy wręcz źle pojętej lojalności”.

Istotny problem „Ryzyko błędu medycznego w pielęgniarstwie – granice odpowiedzialności” przybliżyła Bożena Kosińska – prezes Fundacji Rozwoju Pielęgniarstwa Polskiego. Po refleksyjnym wstępie, gdzie przedstawiła przykłady nieetycznej postawy pielęgniarek w oparciu o artykuły prasowe, w bardzo przystępny sposób omówiła status prawny pielęgniarki.

Tematykę odpowiedzialności, ryzyka popełnionych błędów czy możliwość popełnienia zdarzenia niepożądanego zakończyła postawieniem kluczowego pytania: czy potrafimy przyznać się do błędu medycznego? Z badań Towarzystwa Promocji Jakości Opieki Zdrowotnej wynika, że staramy się ukryć zdarzenia niepożądane z obawy przed kompromitacją oraz nakładanymi karami. Konieczne jest podejście systemowe do raportowania błędów.

Agnieszka Skowerska – mgr pielęgniarstwa, pielęgniarka oddziałowa Oddziału Dziennego III Kliniki Psychiatrycznej Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, mówiła o „Pielęgniarce w opinii pacjenta i wizerunku mediów”. Napawają optymizmem wyniki badań przeprowadzone przez prelegentkę. W oczach pacjentów jesteśmy opiekuńcze, profesjonalne, wyrozumiałe, cierpliwe oraz chętne do niesienia pomocy. Autorka zaprezentowała wizerunek pielęgniarki w mediach, który jest daleki od profesjonalizmu, infantylny i ma najczęściej podtekst seksualny. 
 

"Coaching i mentoring w pielęgniarstwie – nowe metody wsparcia i rozwoju zawodowego” to tematyka w bardzo ciekawy sposób omówiona przez Barbarę Bator coach ICC , mentorkę i dziennikarkę. Dwie omówione strategie: coaching i mentoring mogą wspierać  i dynamizować proces kształcenia, który przyczyni się do podnoszenia jakości edukacji.

Coaching jest relacją ograniczoną czasowo ukierunkowaną na konkretny cel klienta. Mentoring to pojęcie szersze, dotyczy nie tylko trenowania konkretnych kompetencji, ale także inspirowania, motywowania i rozwijania świadomości. W obu tych strategiach zadaje się mocne pytanie: co?, natomiast unika się pytania: dlaczego? Pani Barbara prowadziła takie warsztaty z pielęgniarkami i zachęcała, abyśmy same szkoliły się i zostawały mentorkami.

Na zakończenie sesji wystąpił Wojciech Nyklewicz – mgr pielęgniarstwa, nauczyciel akademicki, omawiając zagadnienie „Pielęgniarka na wybiegu. Ścieżki kariery zawodowej w pielęgniarstwie”. Autor przybliżył dwa modele planowania kariery zawodowej: układanie indywidualnego terminarza szkoleń przez pracodawcę i samodzielnego układanego przez pielęgniarkę. Miarą kariery jest awans pionowy, poziomy, płacowy i kwalifikacyjny. Podkreślił fakt, że we współczesną ścieżkę kariery wpisana jest konieczności zmiany zawodu co 7-10 lat. W pielęgniarstwie rozwiązaniem jest znacząca zmiana funkcji i zadań.

Ostatnią sesję rozpoczęła Beata Wieczorek-Wójcik – naczelna pielęgniarka Szpitala Specjalistycznego im. Floriana Ceynowy w Wejherowie prezentując swoje doświadczenia w zakresie „Systemów klasyfikacji pacjentów z uwzględnieniem obciążenia pracą pielęgniarek". W Wejherowie, aby ustalić optymalny poziom zatrudnienia pielęgniarek, przyjęto w oddziałach zachowawczych i zabiegowych metodę 12 kategorii opieki opartej  na ocenie stopnia niesamodzielności pacjentów i analizie obciążenia praca pielęgniarek.

W oddziale pediatrycznym zastosowano metodę stopnia niezależności od opieki pielęgniarskiej wg Nothingam University Hospital. Natomiast w odniesieniu do SOR, bloku operacyjnego, anestezjologii i IOM zastosowano bieżącą ocenę poziomu obciążenia pracą, korzystając ze wskaźnika pielęgniarka - pacjent. W szpitalu wdrożono system całodobowego zarządzania opieka pielęgniarska opartą na funkcjonowaniu Pielęgniarki Nadzorującej Szpital.
 

Bazując na własnych doświadczeniach kolejną prezentację przygotowała Barbara Kisielińska-Holka – naczelna pielęgniarka w Międzyleskim Szpitalu Specjalistycznym w Warszawie, poruszając zagadnienie „Planowanie obsady pielęgniarskiej w szpitalu”. Ustalając niezbędną obsadę pielęgniarską wykorzystano w szpitalu, oprócz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 1999 r., także Zarządzenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia odnośnie wymogów kontraktowych oraz wytycznych konsultantów medycznych w określonej dziedzinie pielęgniarstwa.
 

Konferencją zwieńczyło wystąpienie Maryli Serafinowicz – specjalistki ds. opieki pielęgniarskiej IPCZ z tematem „Projekt oceny pracowników w IPCZ”. Podstawowymi narzędziami oceny pracowników jest Karta Oceny Pracowniczej oraz opracowany do niej katalog kompetencji. W ocenie autorki stworzenie dobrego Katalog Kompetencji decyduje o skuteczności oceny pracowników.

Z całą odpowiedzialnością stwierdzam, że tak zawarte w referatach informacje jak i wymiana myśli w czasie obszernych dyskusji dały dobre wytyczne do rozwiązywania wątpliwych kwestii. Uważam też, że po pewnej przerwie należy Konferencję powtórzyć, z udziałem większej liczby referatów, dla wymiany myśli związanych z tą bardzo ważną dla środowiska pielęgniarskiego problematyką. Należy podkreślić, że był bardzo dobrze dobrany zespół referujących, a organizacja była wzorowa, co jest zasługą Komitetu Organizacyjnego.
 
 

Katarzyna Turek
Płock

Zapraszamy do obejrzenia fotoreportażu z Konferencji