szukaj
Materiały filmowe Zobacz więcej
DSC_2085

DSC_2085

Data: 10.01.2011

W najnowszym numerze
W najnowszym numerze
REKLAMA
szukaj

Co nam grozi w pracy?

Zakażenia szpitalne, czyli nabyte w placówkach służby zdrowia, dotyczą zarówno pacjentów, jak i pracowników. Jednym z nadrzędnych celów jednostek medycznych jest dostarczenie bezpiecznej opieki pacjentom. Równie ważne jest jednak zapewnienie bezpiecznych warunków pracy zatrudnionemu tam personelowi. 

 
Musimy mieć świadomość, że istnieje ryzyko przeniesienia zakażenia z chorego lub jego bezpośredniego otoczenia na osoby wykonujące czynności zawodowe. Miejscem największego stężenia drobnoustrojów jest łóżko, stolik, szafka pacjenta, a także aparatura medyczna i sprzęty używane przy pacjencie. 
 
Czynności wykonywane przy pacjencie
Toaleta 
Jeśli pacjent wymaga pomocy przy czynnościach związanych z higieną, zakładamy rękawiczki, a na mundurek dodatkowo fartuch foliowy (o ile jest dostępny). Jeśli mamy na skórze skaleczenia, powinny być one przykryte wodoodpornym opatrunkiem.
 
Pamiętać należy o odpowiednim postępowaniu ze sprzętem; miska, naczynia nerkowate itp. będą źródłem infekcji, jeśli nie zostaną po użyciu zdezynfekowane. Wszystkie przedmioty używane do toalety pacjenta powinny być przechowywane w specjalnie do tego celu wyznaczonym pomieszczeniu.
 
Zmiana pościeli
Do zmiany pościeli zakładamy rękawiczki jednorazowe, wymieniając je między słaniem kolejnych łóżek na nowe. Gdy wiadomo, że chory był zakażony, lub gdy pościel jest zanieczyszczona krwią, wydzielinami bądź wydalinami, zakładamy rękawiczki oraz fartuch ochronny. 
Należy prawidłowo postępować z pościelą.
 
Nie rzucamy jej na podłogę, ale bezpośrednio po zdjęciu wkładamy do worka lub pojemnika na brudną pościel. Pościel skażona materiałem biologicznym powinna być wysyłana do pralni w sposób wskazany przez pralnię (mogą to być np. osobne czerwone worki). Idealnym rozwiązaniem jest stosowanie worków z folii, która rozpuszcza się podczas prania. Pościel w takim worku nie musi być rozpakowywana przez personel pralni, ponieważ jest w nim wkładana do pralki.
 
Posiłki
Powinny być roznoszone przez inny personel. Osoby (pielęgniarki, salowe), które mają kontakt z zakażonymi ranami, wydzielinami (kał, mocz chorego), nie powinny rozdawać posiłków ze względu na ryzyko przeniesienia drobnoustrojów do kuchni i zainfekowanie jedzenia i naczyń.
Przy karmieniu chorych należy zadbać o higienę rąk. Rękawiczki i dodatkowe fartuchy dla personelu powinny być używane w zależności od potrzeby.
 
Wydalanie
Udzielając pomocy pacjentom przy czynnościach związanych z wydalaniem, należy bezwzględnie przestrzegać zasad higieny oraz stosować dostępne środki ochrony. Kaczki i baseny powinny być dezynfekowane po każdym użyciu i przechowywane w miejscu do tego przeznaczonym. Sala chorych nie jest magazynem dla tych sprzętów.
 
Bardzo często zdarza się, że baseny czy kaczki stawiamy na podłodze, a następnie podajemy pacjentowi. Stwarza to podwójne ryzyko roznoszenia drobnoustrojów: z łóżka i skóry chorego na otoczenie oraz z podłogi na chorego.
 
Po użyciu basenu lub kaczki pacjent powinien umyć ręce. Pamiętajmy, że leżący chory jest uzależniony od osób, które się nim opiekują. Wystarczy zapewnić mu dezynfekujący płyn lub żel z dodatkiem alkoholu. Pojemnik z takim płynem powinien znajdować się na każdej sali. Bardzo często mamy kontakt z dłońmi pacjentów, do nas więc należy zadbanie o to, aby były czyste.
 
Osobnej uwagi wymagają pacjenci z cewnikami założonymi do pęcherza moczowego. Konieczne jest wykonanie u nich toalety przynajmniej dwa razy dziennie. Trzeba przy tym pamiętać o tym, że mycie krocza powinno odbywać się w odpowiednim kierunku, a także o zachowaniu czystości cewnika.
 
Pomoże to zapobiec zakażeniom drogą wstępującą (zakażenia układu moczowego są na czołowym miejscu wśród zakażeń szpitalnych, z tego ok. 80% dotyczy pacjentów z cewnikami). 
Zlewając mocz należy używać jednego słoja dla jednego pacjenta oraz zmieniać rękawiczki pomiędzy pacjentami!
 
Odpady komunalne i medyczne
Powinny być odpowiednio segregowane i wyrzucane do różnych pojemników: komunalne do worków czarnych, medyczne do czerwonych. Worki włożone do koszy czy stelaży powinny mieć wywinięty na zewnątrz 20-centymetrowy mankiet.
 
Ułatwia to ich zbieranie, personel sprzątający nie jest wtedy narażony na kontakt z ich zawartością. Osoba, która zbiera worki z odpadami, wkłada ręce pod mankiet i wywija go do góry, cały czas dotyka zewnętrznej strony worka, która nie miała kontaktu z odpadami. 
 
Uwaga, worki nie mogą być przepełniane! Wysypujące się odpady stanowią zagrożenie mikrobiologiczne dla ludzi.
 
Ostre igły i narzędzia 
Osobno do specjalnych, sztywnych pojemników powinny być wyrzucane ostre odpady medyczne. Pojemniki po wypełnieniu do 2/3 wysokości są zamykane, odpowiednio oznaczane i oddawane do utylizacji.
 
Ostre igły i narzędzia są największym zagrożeniem dla pracowników ochrony zdrowia.
W Wielkiej Brytanii zakłucia ostrymi narzędziami stanowią 17% wszystkich zgłaszanych przez personel wypadków bezpośrednio związanych z pracą. Bardzo dobrze funkcjonuje tam system zgłaszania zdarzeń niepożądanych, co ułatwia badanie przyczyn oraz opracowywanie bezpiecznych warunków pracy przez eliminowanie czynników ryzyka. 
 
Rocznie zdarza się około 40 000 przypadków zakłuć, z czego blisko 90% z nich można by uniknąć. Co więcej, większość takich wypadków jest bagatelizowana i nie zgłaszana przez osoby poszkodowane. Przewiduje się, że faktyczna ich liczba sięga 100 000. Wśród najczęściej przenoszonych w ten sposób zakażeń wymienia się zakażenia wirusami zapalenia wątroby typu B i C oraz HIV (również w Polsce udokumentowano przypadek przeniesienia wirusa HIV z pacjenta na pielęgniarkę).
 
Zakłucia igłami (needlestick) lub zranienia ostrymi narzędziami (sharp injuries) narażają na kontakt z krwią, płynami ustrojowymi lub tkankami, które mogą być źródłem zakażenia dla osoby zranionej. 
 
Wśród osób zagrożonych takimi wypadkami na pierwszym miejscu znajdują się pielęgniarki, dalej lekarze, laboranci, personel pomocniczy (opiekunowie, asystenci pielęgniarek, personel sprzątający). Badania pokazują zależność pomiędzy latami doświadczenia a ilością zakłuć (mniej lat to więcej zakłuć). Najwięcej takich wypadków zdarza się pracownikom z doświadczeniem mniejszym niż trzy lata.
 
W każdej placówce ochrony zdrowia powinna być instrukcja postępowania w przypadku zranień. Cały personel musi być poinformowany o tym, jak się w takich sytuacjach zachować.
Praca z pacjentem nie musi stanowić zagrożenia dla personelu. Wystarczy wiedza i przestrzeganie podstawowych zasad. Do nas, pielęgniarek, należy przekazywanie sobie wzajemnie oraz innym pracującym z nami osobom wiedzy na tematy związane z bezpieczeństwem pracy.
 
 
Sytuacje, które sprzyjają zranieniom
nakładanie plastikowej końcówki na igłę po zakończeniu iniekcji
wrzucanie igieł i ostrych narzędzi razem z innymi wykorzystanymi materiałami i segregowanie po zakończeniu czynności 
 
przepełnianie pojemników na igły
niski poziom wiedzy
niewystarczająca liczba personelu, pośpiech
niedoświadczony personel.
 
Zapobieganie to przede wszystkim
używanie pojemników na ostre odpady w miejscu ich użycia, co wyklucza konieczność segregowania odpadów (żółte pojemniki na odpady ostre, tzw. biohazard, są umieszczone na tacy do iniekcji czy wózku opatrunkowym)
używanie pojemników na ostre odpady o odpowiednim rozmiarze, dostosowanym do potrzeb oddziału (powinny być wymieniane co 48 godzin)
 
niewyrzucanie ostrych narzędzi do worków na odpady
edukacja personelu
wdrożenie odpowiednich procedur, dotyczących bezpiecznej praktyki
odpowiednia liczba pielęgniarek na oddziale
szczepienia personelu przeciwko WZW B.
 
W razie wystąpienia zdarzenia
Dokładne umyj ręce.
Nie używaj środków dezynfekujących na bazie alkoholu.
Nie wyciskaj krwi z rany.
 
Wskazane jest pobranie krwi na badania w kierunku WZW B i C oraz HIV od osoby zranionej i od pacjenta, jeśli wyrazi on zgodę. U pracownika, który był wcześniej szczepiony przeciwko WZW B, sprawdza się poziom przeciwciał.
Koniecznie odnotuj zdarzenie w dokumentacji zakażeń.
Poinformuj pielęgniarkę epidemiologiczną i/lub lekarza zakładowego, którzy zadecydują o dalszym postępowaniu.
 

Źródło: Magazyn Pielęgniarki i Położnej nr 06.2010
Autor: Katarzyna Trzpiel
Data dodania: 2012-08-03 23:16:25
Data modyfikacji: 2018-11-16 21:52:49
Oceń
  • Currently 1.5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Wyślij znajomemu
Wyślij znajomemu
Wpisz adres e-mail osoby, do której chcesz wysłać informacje.

Informacja

Zaloguj się aby dodać komentarz.



Komentarze

ciężka praca

Tyle szans na wypadek w pracy, a emerytury nie zwiększą, bo po co. http://bigportal.pl/2018/10/31/jaka-bede-mial-emeryture-zus-alternatywy-przewidywania/

REKLAMA
 
 
ISSN 2083-7852
Projekt i realizacja
UNIA EUROPEJSKA

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.