szukaj
Materiały filmowe Zobacz więcej
DSC_2085

DSC_2085

Data: 10.01.2011

W najnowszym numerze
W najnowszym numerze
REKLAMA
szukaj

Polskie pielęgniarki - Zofia Szlenkierówna

Zofia Szlenkierówna nazywana jest w uznaniu zasług dla naszego rodzimego pielęgniarstwa  polską Florencją Nightingale, urodziła się w 7 września 1882 roku. Ojcem Zofii był Karol Jan bogaty przemysłowiec, mocno zaangażowany w sprawy społeczne, założył Szkołę Rzemiosł w Warszawie, był współzałożycielem Filharmonii Warszawskiej. Matka Maria była współzałożycielką zakładu leczniczego dla dzieci.


Zofia została dobrze wykształcona, uczyła się języków obcych w tym łaciny, co miało jej później ułatwić naukę za granicą. Podjęła studia medyczne w Szwajcarii, jednak na skutek choroby matki zdecydowała o przerwaniu ich i powrocie do kraju. W 1908 roku postanowiła kontynuować naukę, wybrała londyńską szkołę dla pielęgniarek, tę założoną przez Florencję Nightingale. Tym razem również choroba matki przerwała edukację Zofii. Wróciła do Polski, a po śmierci matki postanowiła przeznaczyć odziedziczone po rodzicach pieniądze na budowę szpitala dla dzieci.

 

Jeździła po Europie obserwując najnowocześniejsze placówki, aby się na nich wzorować. Po powrocie do Warszawy powołała komitet budowy szpitala. Budowa rozpoczęła się w 1911 roku, skończyła dwa lata później. Szpital został nazwany Szpitalem Karola i Marii.
Po otwarciu placówki sama zajmowała się sprawami związanymi z działalnością szpitala, ale przede wszystkim organizowała i nadzorowała pracę pielęgniarek. W tym czasie nie było na terenach Polski wykwalifikowanych pielęgniarek. Zofia poszukiwała osób posiadających predyspozycje do opiekowania się chorymi, starała się je szkolić, zatrudnione panie były wysyłane do szpitali dziecięcych w innych miastach, również za granicę.


W 1926 zaproponowano Zofii Szlenkierównie posadę dyrektorki Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa, zanim ją przyjęła przeszła pełne kształcenie pielęgniarskie w szkole im. F. Nightingale w Bordeaux we Francji. Dyrektorką była przez dziesięć lat, do roku 1936, w którym postanowiła zająć się wyłącznie założonym przez siebie szpitalem.

We wspomnieniach słuchaczek szkoły jawiła się jako osoba wielkiej kultury, niezwykle odpowiedzialna, bezinteresowna i wzór pielęgniarki.


Była członkiem Polskiego Towarzystwa Szpitalnictwa, honorowym członkiem Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych. Została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi, orderem papieskim Pro Ecclesia et Pontifice oraz Medalem Florence Nightingale.


Zmarła 2 października 1939 roku w okupowanej przez Niemców Warszawie, pochowana została na Cmentarzu Powązkowskim.

 

Więcej o Zofii Szlenkierównie min. w książeczce Prof. Władysława Szenajcha „Zofia Szlenkierówna polska Nightingale”, Wydawnictwo Naczelnej Izby Lekarskiej, Warszawa 1946 i „Pochylone nad człowiekiem” książka wydana przez Stowarzyszenie Redaktorów, Warszawa 1994.

 

Źródło: Katarzyna Trzpiel
Autor: Katarzyna Trzpiel
Data dodania: 2011-05-11 20:44:39
Data modyfikacji: 2019-04-18 07:44:01
Oceń
  • Currently 1.5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Wyślij znajomemu
Wyślij znajomemu
Wpisz adres e-mail osoby, do której chcesz wysłać informacje.

Informacja

Zaloguj się aby dodać komentarz.



REKLAMA
 
 
ISSN 2083-7852
Projekt i realizacja
UNIA EUROPEJSKA

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.